Patryk_Kurkowski obserwuj 5

Wypomina się Lionelowi Messiemu brak sukcesów z kadrą, brak złotego medalu mistrzostw świata, gdy inni trzykrotni laureaci Złotej Piłki też mundialu nie wygrywali. A przecież ich obecności w panteonie futbolowych bogów nikt nie deprecjonuje.

Michel Platini wprawdzie triumfował w mistrzostwach Europy, ale po Puchar Świata z "Trójkolorowymi" nie sięgnął. W 1986 roku zdobył - na pocieszenie - brąz. W przegranym w półfinale z RFN gola nie strzelił, a w starciu o trzecie miejsce z Belgią nie pojawił się nawet na boisku.

Holenderska drużyna z wybitnym Johanem Cruyffem na czele też smaku złota nie zaznała, chociaż w drodze do finału była niemal bezbłędna (wygrała pięć z sześciu meczów, daleko w tyle zostawiająć swoich przeciwników), jako jedyna w drodze do finału nie przegrała (punkty straciła remisując bezbramkowo ze Szwecją). Mimo wysokiej formy w decydującej bitwie musiała uznać wyższość RFN. A Cruijff zakończył turniej z trzema trafieniami.

Wreszcie Marco van Basten, ostatni z niezbyt licznego grona posiadaczy trzech Złotych Piłek. On, podobnie jak wcześniej wymienieni, mundialu nie zwyciężył, ale ma w swojej kolekcji skromne mistrzostwo Europy z 1988.

Diego Maradona, brazylijski Ronaldo czy Zinedine Zidane w odróżnieniu od poprzedników na mistrzostwach świata brylowali, stawali na najwyższym stopniu podium. Co ciekawe, wszyscy z nich po raz ostatni w wieku... 26 lat (Ronaldo wyłamał się ze schematu, zwyciężając też jako osiemnastoletni żółtodziób). Ale czy któryś z nich w klubowym futbolu osiągnął tyle, co Messi? A przecież Argentyńczyk ma przed sobą przynajmniej kilka lat gry, być może nawet kilkanaście.

Już teraz w zawrotnym tempie zbliża się do kilku rekordów wszech czasów, jego kariera wciąż nabiera rozmachu. W 2014 roku, gdy czeka nas czempionat w Brazylii, Messi będzie miał 27 lat. Może wtedy, w wieku doskonałym, by sięgać po trofea, olśni nas geniuszem niczym Maradona nieco ponad dwadzieścia pięć lat temu.